{"id":27,"date":"2026-08-21T11:58:08","date_gmt":"2026-08-21T11:58:08","guid":{"rendered":"https:\/\/baharkilic.org\/?p=27"},"modified":"2026-08-21T13:43:50","modified_gmt":"2026-08-21T13:43:50","slug":"miller-urey-deneyi","status":"publish","type":"post","link":"https:\/\/baharkilic.org\/?p=27","title":{"rendered":"Miller-Urey deneyi"},"content":{"rendered":"

  “1953 y\u0131l\u0131nda Stanley Miller, ilkel dünya ko\u015fullar\u0131 alt\u0131nda aminoasit sentezi ile ilgili yüksek ba\u015far\u0131ya ula\u015ft\u0131\u011f\u0131 deneyi ile ilgili ilk raporunu yay\u0131mlad\u0131. Bu ünlü deney ve sonuçlar\u0131 ile ilgili çok \u015fey söylendi ve yaz\u0131ld\u0131 çünkü bu deney, hayat\u0131n olu\u015fumuyla ilgili laboratuvar çal\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n önünü açt\u0131. <\/span>Bültende Stanley’nin di\u011fer önemli katk\u0131lar\u0131na da yer verilecektir ama bana verilen bu f\u0131rsat\u0131 kullanarak kendisine olan ki\u015fisel takdirlerimi ve sayg\u0131lar\u0131m\u0131 sunmak isterim.<\/span><\/span><\/em> <\/span><\/p>\n

 <\/span><\/span>   Stanley Miller ile ilk kez Fransa’daki bir <\/span>Pont-a-Mousson toplant\u0131s\u0131nda tan\u0131\u015ft\u0131m. Konu\u015fmam\u0131 bitirdikten sonra Stanley yan\u0131ma gelerek bana, konu\u015fmam\u0131 çok mant\u0131kl\u0131 ve akla yatk\u0131n buldu\u011funu söyleyerek meslek hayat\u0131m\u0131n en de\u011ferli iltifatlar\u0131ndan birini yapt\u0131. \u0130lerleyen y\u0131llarda Stanley ile pek çok kez daha konu\u015fma f\u0131rsat\u0131m oldu ve onun bu alandaki bilgisini ansiklopedik denecek kadar geni\u015f, yeni çal\u0131\u015fmalara dair yüksek alg\u0131daki de\u011ferlendirmesini ola\u011fanüstü zekice ve ba\u015fkalar\u0131na kar\u015f\u0131 sergiledi\u011fi dostane te\u015fvi\u011fi çok etkileyici buldum. O, kendi mütevazi ve tatl\u0131 dilli üslubuyla alan\u0131m\u0131za damgas\u0131n\u0131 vurmu\u015ftur.<\/span>“<\/span><\/em><\/span><\/p>\n

  –<\/strong> Alan W. Schwartz<\/strong> (Online yay\u0131m: 2007)<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

\"\"<\/span><\/span><\/span><\/span>
<\/span><\/span><\/span><\/h3>\n

 STANLEY MILLER DENEYi – 1953 <\/h2>\n


<\/span><\/span><\/span>   Prebiyotik kimya çal\u0131\u015fmalar\u0131 50 y\u0131l önce Science<\/em> dergisinde yay\u0131mlanan bir makaleyle ba\u015flad\u0131.<\/span> <\/strong>Bu makale, ilkel dünya atmosferini taklit eden indirgenmi\u015f gazlardan meydana gelmi\u015f kar\u0131\u015f\u0131m\u0131n ortamda bulundurulmas\u0131 halinde, aminoasit ve ba\u015fka bile\u015fiklerin sentezinin mümkün oldu\u011funu söylüyordu. Bu ç\u0131\u011f\u0131r aç\u0131c\u0131 yay\u0131m\u0131n y\u0131ldönümünde, onun ortaya ç\u0131kmas\u0131nda rol oynayan olaylar\u0131 anlat\u0131p ayn\u0131 zamanda bilim dünyas\u0131nda bir mihenk ta\u015f\u0131 olan Miller deneyine katk\u0131da bulunan sürecin tarihi yönlerini da tart\u0131\u015faca\u011f\u0131z.<\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

   50 y\u0131l önce Science<\/em> dergisinin 15 May\u0131s 1953 tarihli say\u0131s\u0131nda, A Production of Amino Acids Under Possible Primitive Earth Conditions<\/em> (Olas\u0131 \u0130lkel Dünya Ko\u015fullar\u0131nda Aminoasit Sentezi) isimli iki sayfal\u0131k k\u0131sa bir makale y<\/a><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span>ay\u0131mland\u0131<\/a>. Makalenin yazar\u0131 olan Stanley L. Miller<\/strong>, o zamanlar ilkel dünya atmosferinin bir modeli olarak kabul edilen indirgeyici gazlardan (CH4, NH3, H2O, ve H2) meydana gelen bir kar\u0131\u015f\u0131ma uygulanan elektriksel re\u015farj\u0131n \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 sonuçlar\u0131na de\u011finiyordu. Bu deneyin sonunda ortaya ç\u0131kan ürünler, önemli miktarda aminoasitle beraber hidroksi asitler, k\u0131sa alifatik asitler ve üre idi. Deneyin \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 sonuçlar\u0131ndan biri ise \u015fuydu: Ortaya ç\u0131kan ürün, organik bile\u015fiklerin geli\u015figüzel miktarlardaki bir kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 de\u011fildi; aksine az çe\u015fitte organik bile\u015fi\u011fin çok yü<\/span><\/span><\/span><\/span>ksek miktarlarda sentezlenmesinden meydana gelmi\u015fti.<\/span><\/span><\/span><\/span><\/span> Dahas\u0131, birkaç istisna haricinde, bu bile\u015fikler biyokimyasal öneme sahipti, ki bu da 1920’lerde Oparin ve Haldane taraf\u0131ndan ortaya at\u0131lan heterotrofik çorba teorisini<\/strong> destekleyen bir veriydi. Bu önemli deneyle, canl\u0131l\u0131\u011f\u0131n ortaya ç\u0131k\u0131\u015f\u0131na yönelik ara\u015ft\u0131rmalar için yepyeni ve modern bir ça\u011f ba\u015flam\u0131\u015f oluyordu. Böylesi indirgeyici bir atmosferdeki elektriksel aktivitenin, baz\u0131 temel moleküllerin sentezini tetikleyebildi\u011fi ilk kez 1953’teki Miller-Urey deneyiyle gösterildi.<\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

   Daha sonra, Juan Oro<\/strong>‘nun 1959-1962 y\u0131llar\u0131 aras\u0131nda DNA’n\u0131n yap\u0131s\u0131ndaki 4 nükleobazdan birisi olan Adenin’i ayn\u0131 \u015fekilde laboratuvar ortam\u0131nda kopyalamas\u0131, ya\u015fam\u0131n kökenini anlama çabalar\u0131m\u0131zda önemli bir dönüm noktas\u0131 oldu. Oro’nun hayat\u0131ndaki en büyük bilimsel ba\u015far\u0131lardan biri olan bu çal\u0131\u015fmada, hidrosiyanik asit (HCN) ve amonyak kullan\u0131lm\u0131\u015f ve adenin sentezlenmi\u015fti. Bu çal\u0131\u015fma, Miller-Urey deneyiyle birlikte prebiyotik kimyan\u0131n en önemli ke\u015fiflerinden birisidir.<\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

 \"\"<\/strong><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span>    <\/strong><\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

 Makalenin yay\u0131mlanma sürecinin hikayesi:<\/h3>\n

   <\/strong>Her ne kadar ilkel çorba teorisi<\/strong> biyologlar aras\u0131nda büyük bir ilgi uyand\u0131rm\u0131\u015f olsa da, di\u011fer bilim dallar\u0131nda fazla ciddiye al\u0131nmam\u0131\u015ft\u0131. Oparin, öngörülerini desteklemek için; ya\u015fam formlar\u0131n\u0131n yoklu\u011funda organik bile\u015fiklerin sentezlenebilir oldu\u011funu göstermek zorundayd\u0131. Oparin ilkel ortam\u0131n simülasyonunu içeren bir deney yapmad\u0131ysa da, o zamanlar bilimin elindeki pekçok önemli veri (anaerob fermentasyonun evrenselli\u011fi ve meteorlardaki dünyad\u0131\u015f\u0131 organik bile\u015fiklerin varl\u0131\u011f\u0131 dahil olmak üzere), Oparin’in  “canl\u0131l\u0131\u011f\u0131n heterotrofik geli\u015fimini” savunan iddias\u0131n\u0131 desteklemekteydi<\/span> (Oparin, 1938).<\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

   \u0130lkel dünya ko\u015fullar\u0131nda organik madde sentezini ara\u015ft\u0131rmaya yönelik bir çal\u0131\u015fma 1950de California Üniversitesi’nden Melvin Calvin ve ekibi taraf\u0131ndan ba\u015flat\u0131ld\u0131. CO<\/span>2<\/span>, H<\/span>2<\/span>O, H<\/span>2 <\/span>ve <\/span><\/span><\/span>40-meV Helium iyonu içeren Fe<\/span>2<\/span>+ <\/span>solüsyonunu \u0131\u015f\u0131nlayarak, terrestrial kabuktaki radyasyonlu ortam\u0131 taklit eden bir ortam yaratt\u0131lar (Garrison <\/span>ve di\u011ferleri,<\/span> 1951). Ancak ç\u0131kan sonuçlar pek de cesaretlendirici de\u011fildi; sadece az miktarda formik asit ve formaldehid olu\u015ftu ki bu sonuç 1920’lerde pek çok ara\u015ft\u0131rmac\u0131 taraf\u0131ndan elde edilen sonuçlardan farkl\u0131 de\u011fildi.<\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

   <\/span><\/span>Güne\u015f Sistemi’nin olu\u015fumu ve bu sürecin kimyasal olaylar\u0131 ile ilgilenen Harold C. Urey, daha sonra hayat\u0131n olu\u015fumuna dair iddialar\u0131n\u0131 yüksek oranda indirgeyici dünya atmosferine dayand\u0131rarak olu\u015fturdu. Urey görü\u015flerini ilk kez 1951 y\u0131l\u0131nda Chicago Üniversitesinde verdi\u011fi bir derste aç\u0131klad\u0131 ve sonraki sene de, dünyan\u0131n ilkel atmosferini anlatan bir makale yay\u0131mlad\u0131 (Urey, 1952).  O zamanlar Chicago Üniversitesi Kimya bölümünden yeni mezun olan Stanley L. Miller, 1952 Eylül ay\u0131nda, yani Urey’in seminerine kat\u0131ld\u0131ktan yakla\u015f\u0131k 1,5 y\u0131l sonra indirgeyici bir gaz kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 kullanarak prebiyotik sentezi laboratuvar ortam\u0131nda gerçekle\u015ftirmeyle ilgili dü\u015fünceleri konusunda Urey’le temasa geçti (Miller, 1974).<\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

   Urey’in ilk ba\u015ftaki isteksizli\u011fine ra\u011fmen sonradan bu sorunu a\u015fan ikili,  deneyde kullan\u0131lmak üzere üç farkl\u0131 ate\u015fleyici aparat tasarlad\u0131. Bu aparat , ilkel dünyadaki okyanus-atmosfer sistemini temsil ediyordu. Is\u0131t\u0131larak elde edilen su buhar\u0131 okyanuslardaki buharla\u015fmay\u0131 , buhar\u0131n metan, amonyak ve hidrojenle kar\u0131\u015ft\u0131r\u0131lmas\u0131yla elde edilen ortam da su buhar\u0131na doymu\u015f ilkel atmosferi temsil edecekti. Miller’\u0131n<\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span> deneye ba\u015flamas\u0131ndan çok k\u0131sa süre sonra sonuç al\u0131nmaya ba\u015fland\u0131. Güncel analitik araçlara k\u0131yasla Miller’\u0131n elindeki metodlar kaba ve basitti, ama yine de gaz kar\u0131\u015f\u0131m\u0131n\u0131n sadece 2 günlük ate\u015flenmesi sonucunda glisin üretilmi\u015fti. Deneyi bir hafta boyunca tekrar ettikten sonra ate\u015flemenin yap\u0131ld\u0131\u011f\u0131 deney tüpünün iç yüzeyi ya\u011fl\u0131 bir maddeyle kaplanm\u0131\u015f ve suyun rengi sar\u0131ms\u0131 kahverengiye dönü\u015fmü\u015ftü. Ka\u011f\u0131t kromotografisi analizinde olu\u015fan glisin noktas\u0131n\u0131n yo\u011fun ve koyu oldu\u011fu, ayr\u0131ca ba\u015fka aminoasitlere denk gelen noktalar\u0131n da olu\u015ftu\u011fu gözle<\/span><\/span>ndi.<\/span><\/span> Üç aparatla yap\u0131lan deneylerde, temelde benzer miktarda aminoasit ve organik bile\u015fik sentezlendi. Dördüncü aparatla ise daha dü\u015fük miktarda ve s\u0131n\u0131rl\u0131 çe\u015fitte aminoasit (sadece glisin ve sarkozin) sentezlendi (Miller, 1955). Miller, Urey’e etkileyici sonuçlar\u0131 gösterdikten sonra bunlar\u0131 tercihen <\/span>Science<\/span><\/em> gibi öncül bir dergide yay\u0131mlama zaman\u0131n\u0131n geldi\u011fine karar verdiler. Urey editörlerle temasa geçti ve makalenin en k\u0131sa zamanda yay\u0131mlanmas\u0131n\u0131 rica etti. Miller’\u0131n raporda ortak yazar olarak görünmesine de izin vermedi çünkü bu durumda Miller’\u0131n itibar\u0131 çok az olacak ve haketti\u011fi takdiri görmeyecekti. Bu arada Urey, deneyin sonuçlar\u0131ndan o kadar etkilenmi\u015fti ki derslerinde de Miller’\u0131n ba\u015far\u0131s\u0131ndan söz etmeye ba\u015flad\u0131. 24 Kas\u0131m 1952’de <\/span>Times <\/span><\/em>ve <\/span>Newsweek’<\/span><\/em>te yay\u0131mlanan makalelerde de görülece\u011fi üzere, bu haber sadece bilim camias\u0131nda de\u011fil medyada da büyük bir ilgiyle kar\u015f\u0131land\u0131: Ya\u015fam\u0131n kökeni sonunda anla\u015f\u0131labilecek miydi?<\/em><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

   Makalenin metni 10 \u015eubat 1952’te Science<\/em> dergisine yolland\u0131 ve 14 \u015eubat’ta editörlü\u011fe ula\u015ft\u0131. 28 \u015eubat 1953’te Urey, yaz\u0131 kurulu ba\u015fkan\u0131  Howerd Meyerhoff’ a yazarak makalenin hala yay\u0131mlanmam\u0131\u015f olmas\u0131ndan dolay\u0131 \u015fikayette bulundu. “E\u011fer Science<\/em> yay\u0131mlama konusunda isteksizse makaleyi Journal of the American Chemical Society’<\/em>e <\/em>yollar\u0131z. Bu konuda karar\u0131m\u0131z\u0131 verebilmemiz için acilen bir cevap bekliyorum” diye yazd\u0131 Ure<\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span>y. <\/em><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span>Bu arada 8 Mart 1953 Pazar günü, <\/span>New York Times,<\/span><\/em> “2 milyar y\u0131l geriye bakmak<\/strong>” isimli oldukça k\u0131sa ve gizemli bir makale yay\u0131mlad\u0131 ve bu makalede Wollman M. MacNevin ve Ohio Eyalet Üniversitesindeki ekibinin yapt\u0131\u011f\u0131 deneylerden bahsetti. MacNevin ve ekibinin ilkel dünyay\u0131 taklit eden deneyler yapt\u0131\u011f\u0131ndan ve  bunlardan biri olan de\u015farj deneyinde metan içinden bir k\u0131v\u0131lc\u0131m geçirilerek analiz için fazla kompleks olan rezinöz kat\u0131lar\u0131n sentezlendi\u011finden bahsediliyordu.<\/span> MacNevin; CO<\/span>2<\/span>, H<\/span>2<\/span>O ve  NH<\/span>3<\/span> kar\u0131\u015f\u0131m\u0131n\u0131n \u0131s\u0131t\u0131lmas\u0131 sonucu porfirin elde ettiklerini de vurguluyordu.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

   Ertesi gün Stanley Urey’e, bu haberin kupürünü göndererek yan\u0131na da “\u015eimdi ne yapmal\u0131y\u0131z emin de\u011filim. MacNevin ve ekibinin çal\u0131\u015fmas\u0131 özünde benim tezim. Bugüne kadar Science<\/em>’ta ve Meyerhoff’un mektubunda, benim metnimin gözden geçirilmesi için i\u015fleme sokuldu\u011funa dair bir kan\u0131t göremedim.” yaz\u0131l\u0131 bir not ili\u015ftirdi. <\/span><\/span>Urey, haks\u0131z bir geciktirme olarak gördü\u011fü bu durum üzerine, 10 Mart’ta derhal Meyerhoff’a bir telgraf çekerek,  Science<\/em>’\u0131n  metni geri yollamas\u0131n\u0131 istedi. Sonra da 13 Mart’ta Miller’\u0131n metnini <\/span>Journal of the American Chemical Society <\/span><\/em>‘e yollad\u0131. <\/em><\/span><\/span><\/span>Bu arada Urey’e k\u0131zg\u0131n olan Meyerhoff 11 Mart’ta bu sefer do\u011frudan Miller’a yazarak, metni yay\u0131mlamak istediklerini ama Dr. Urey’in ‘emirlerine’ uymaktan rahats\u0131z olduklar\u0131n\u0131, Miller’\u0131n kendi ki\u015fisel iste\u011fi de\u011filse metni geri yollama taraftar\u0131 olmad\u0131klar\u0131n\u0131 ve Science<\/em>’ta ba\u015f makale olarak yay\u0131mlamak istediklerini belirtti. Miller <\/span>derhal teklifi kabul ederek <\/span>Journal of the American Chemical Society<\/span><\/em>’nin <\/em>editörüne; “Bu makalenin size yollanm\u0131\u015f olmas\u0131 bir hatad\u0131r” diyerek metni geri isteyen bir telgraf çekti. Makale 2 ay sonra Science<\/em><\/span> dergisinin 15 May\u0131s say\u0131s\u0131nda yay\u0131mland\u0131. \u0130lginç bir \u015fekilde, Miller’\u0131n metni Science’ta hala gözden geçirilirken, bir ba\u015fka makale (Kenneth Wilde ve ekibi taraf\u0131ndan gönderilen, CO2  ve su kullan\u0131larak elektrik ark senteziyle organik bile\u015fik sentezlenmesi ile ilgili deneye ait metin) de gözde<\/span><\/span><\/span><\/span><\/span>n geçirilmekteydi.<\/span><\/span><\/span><\/span><\/span> <\/span><\/span><\/span><\/span><\/span>Bu metin asl\u0131nda 15 Aral\u0131k 1952’de, yani Miller’dan önce al\u0131nm\u0131\u015ft\u0131. Wilde ve ekibinin metninde, CO<\/span>2<\/span>\/su kar\u0131\u015f\u0131m\u0131 kullan\u0131larak; formaldehid gibi ilgi çekici bir ürünün elde edilmedi\u011fi belirtiliyordu. Bu durum, güzel bir biçimde Miller ve Urey’in; etkili organik madde sentezi için indirgeyici ortam\u0131n gerekti\u011fini söyleyen tezini do\u011fruluyordu.<\/span> <\/span>Wilde ve ekibinin  10 Temmuz 1953’te Science<\/em>’ta yay\u0131mlanan makalesinde, Miller’\u0131n çal\u0131\u015fmas\u0131ndan hiç bahsedilmemi\u015fti ama dünyadaki canl\u0131l\u0131\u011f\u0131n kökeni ile ilgili ç\u0131kar\u0131mlar\u0131n deneylerinde etkili oldu\u011fu belirtilmi\u015fti.<\/span><\/span><\/span><\/p>\n

Laboratuvarda aminoasit senteziyle ilgili daha eski çal\u0131\u015fmalar:   <\/h3>\n

   <\/span><\/span>Friedrich Wöhler’in 1828’deki gümü\u015f siyanür ve amonyum klorürden üre sentezi deneyi, inorganik maddelerden organik madde sentezlenmesine dair ilk çal\u0131\u015fmad\u0131r (Wöhler, 1828). Bu deneyle; o zaman için  fark edilmemi\u015f olsa da, yeni bir kimyasal ara\u015ft\u0131rma alan\u0131 aç\u0131lm\u0131\u015f oldu. 1850 y\u0131l\u0131nda Adolphe Strecker asetaldehid, amonyum ve hidrojen siyanidden alanin sentezini ba\u015fard\u0131 (Strecker, 1850). Bunu takiben Alexandr M. Butlerov (1861) formaldehidin, sodyum hidroksit (NaOH) gibi güçlü alkalen katalizörlerle bir araya getirilmesinden \u015feker sentezlendi\u011fini gösterdi. <\/span><\/span>Biyokimyasal bile\u015fiklerin laboratuvar ortam\u0131nda sentezi k\u0131sa zamanda çok daha karma\u015f\u0131k deneysel çal\u0131\u015fmalar\u0131 getirdi. 19. yüzy\u0131l\u0131n sonlar\u0131na gelindi\u011finde, organik sentezle ilgili oldukça fazla deney yap\u0131lm\u0131\u015f, bu da ya\u011f aistleri ve \u015fekerlerin de\u011fi\u015fik gazlar kullan\u0131larak elektrik de\u015farj\u0131 yoluyla abiyotik sentezin mümkün oldu\u011fu sonucuna sebep olmu\u015ftu (Rabinowitch, 1945).<\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

   Bu çal\u0131\u015fmalar, 20. yüzy\u0131lda Klages (1903) ve Ling ile Nanji <\/span>(1922) taraf\u0131ndan devam ettirildi, ki bu bilim insanlar\u0131 da olas\u0131l\u0131kla ayn\u0131 ba\u015flang\u0131ç maddelerini kullanarak tan\u0131mlanamayan 2 tane aminoasit bulmu\u015f olan Strecker sentezinden ve Herrera’dan (1942)ilham alarak, formaldehid ve potasyum siyanidden formaldehid sentezini rapor ettiler. Walther Löb, Oskar Baudish vd, \u0131slak formamidi (CHO-NH2) sessiz elektrik de\u015farj\u0131na (Löb, 1913) ve UV \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131na (Baudish,1913) tabi tutarak amino asit sentezlemeye çal\u0131\u015ft\u0131. Löb, \u0131slak formamidin sessiz de\u015farja tabi tutulmas\u0131yla glisin elde etti\u011fini rapor etti. UV \u0131\u015f\u0131\u011f\u0131n\u0131n veya sessiz de\u015farj\u0131n etkisiyle formamidin önce oksamik asite, ondan da glisine indirgendi\u011fini öne sürdü. Ayr\u0131ca \u0131slak karbon monoksit ve amonyak sessiz de\u015farja tabi tutulursa glisin olu\u015faca\u011f\u0131n\u0131, bu reaksiyonda da formamidin ara ürün olaca\u011f\u0131n\u0131 iddia etti. <\/span><\/span>Löb, teorisinde, glisin’in yine formamid’in ara ürün olaca\u011f\u0131 bir reaksiyonda, \u0131slak karbon dioksit ve amonyaktan da sentezlenebilece\u011fini dü\u015fündü ama bunu deneysel olarak gösterme giri\u015fiminde bulunmad\u0131. Her ne kadar Löb sonunda formamidden glisin ürettiyse de, bu prebiyotik bir reaksiyon say\u0131lamaz çünkü formamid ilkel dünya ko\u015fullar\u0131nda var olmu\u015f olamaz. Islak karbon monoksit ve amonya\u011f\u0131n HCN olu\u015fturmas\u0131 mümkündür,  ki bu da polimerizasyon ve hidroliz yoluyla glisin olu\u015fumuna sebep olabilir. Löb’ün 1913’te yay\u0131mlanan makalesi dikkatle incelendi\u011finde, bu deneylerin yap\u0131l\u0131\u015f amac\u0131n\u0131n temelde bitkilerdeki karbondioksit ve azot özümsemesini anlamak oldu\u011fu görülür. Löb’ün dünyada hayat\u0131n nas\u0131l ortaya ç\u0131kt\u0131\u011f\u0131na veya olsas\u0131 prebiyotik ko\u015fullar alt\u0131nda organik madde sentezinin meydana geli\u015fine dair cevap arad\u0131\u011f\u0131n\u0131 gösteren bir emare yoktur. \u0130lk canl\u0131lar\u0131n ototrofik , b<\/span><\/span>itki benz<\/span><\/span><\/span>eri canl\u0131lar oldu\u011fu dü\u015fünüldü\u011fü için organik bile\u015fiklerin abiyotik sentezi, canl\u0131l\u0131\u011f\u0131n olu\u015fumu için bir ön ko\u015ful de\u011fildi. Bu nedenle de Löb’ün bu konudaki bak\u0131\u015f aç\u0131s\u0131 \u015fa\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 de\u011fildir.<\/span><\/span><\/span><\/span> <\/p>\n

   Bu organik sentezler, canl\u0131l\u0131\u011f\u0131n kökeninin ototrofik olma ihtimaline yönelik çal\u0131\u015fmalar yapan Herrera’n\u0131nkiler (1942) hariç, Darwin’in \u0131l\u0131k havuzunu simüle edecek laboratuvar çal\u0131\u015fmalar\u0131 olarak<\/span><\/span><\/span> kabul edilmedi. Daha çok, bitkilerdeki azot asimilasyonunun ve CO<\/span>2 <\/span>fiksasyonunun ototrofik mekanizmalar\u0131n\u0131 anlamaya yönelik çabalar olarak kabul gördü.<\/span> <\/span>\u015ea\u015f\u0131rt\u0131c\u0131 bir \u015fekilde, olas\u0131l\u0131kla da o günlerde çoktan unutulmu\u015f oldu\u011fu için , kapsaml\u0131 incelemesinde<\/span>Oparin (1938);  ne Strecker’in alanin sentezinden ne de Löb’ün elektrik de\u015farjlar\u0131yla ilgili çal\u0131\u015fmalar\u0131ndan bahsetti. <\/span>Bildi\u011fimiz kadar\u0131yla, Löb ve di\u011fer 19. yüzy\u0131l kimyagerlerinin çal\u0131\u015fmalar\u0131n\u0131n bahsi ilk kez Stanley Miller’\u0131n 1954 doktora tezinde ve onu takiben de <\/span>Science’<\/em>ta yay\u0131mlanan makalesinde (Miller, 1955) geçti. <\/span>29 May\u0131s 1953’te Sir Edmund Hilary ile \u015farpas\u0131 Tenzing Norga, dünyan\u0131n en yüksek da\u011f\u0131 olan Sagarmatha’n\u0131n (Nepallilerin de\u011fimiyle Everest Da\u011f\u0131’n\u0131n) zirvesine ula\u015farak imkans\u0131z gibi görüneni ba\u015fard\u0131lar. 1953’ün takip eden aylar\u0131nda  da di\u011fer önemli zirvelere ç\u0131k\u0131ld\u0131 ve bu geli\u015fme ile hayat\u0131n ve canl\u0131l\u0131\u011f\u0131n do\u011fas\u0131 ve kökenine bak\u0131\u015f aç\u0131m\u0131z müthi\u015f bir \u015fekilde de\u011fi\u015fti. <\/span>Stalin 5 Mart’ta vefat etti ve nihayet Sovyetler Birli\u011fi’nde genetik ara\u015ft\u0131rmalar\u0131n Trofim D. Lysenko’nun k\u0131skac\u0131ndan kurtulmas\u0131yla, bir proteinin (insülin) aminoasit serisini anlatan Sanger ve E. O. P. Thompson’\u0131n makalesi (1953) yay\u0131mland\u0131.<\/span>  <\/span><\/span><\/span><\/span><\/p>\n

 <\/p>\n

 Yararlan\u0131lan kaynaklar:<\/strong> <\/div>\n